ANY WAY THE WIND BLOWS

Voor de powesie op vrijdag ga ik even terug in de tijd, naar de dichter Hans Andreus, die werd geboren in 1926 en overleed in 1977. Een bepaald gedicht van hem wordt veel gebruikt op rouwkaarten, of in ieder geval een gedeelte van het gedicht: Wanneer ik morgen dood ga vertel dan aan de bomen hoeveel ik van je hield. Het gedicht is veel langer dan deze drie regels en de titel is "Voor een dag van morgen"   (klik)  Mooi gedicht wel. En ik snap ook wel, waarom het veel geciteerd wordt: een beetje drama mag wel eens... Of sentiment, net zo je wilt. Nou kreeg ik van mijn vriendin Jacoba een gedicht van Hans Andreus opgestuurd. Zij zit (met haar 90 jaren!) op een leesclub en kreeg daar dit gedicht voor ogen: Zij kreeg daar een beeld bij van het eindpunt van de pelgrimsroute in Spanje, in Finisterre. Dat vind ik best wel bijzonder. Dat licht, dat je dan schijnt te zien. Mooi toch! Hans Andreus schreef in 1975 ook kindergedichtjes, of -versjes. Daarvan vind ik deze over "De dri...