ANY WAY THE WIND BLOWS

Henry woont in Amsterdam, zoals je misschien wel weet...  en daar... op de muur, links van zijn voordeur is een koperen plaatje gemonteerd, met daarin een gedicht gegrafeerd. Een gedicht van zijn hand, want hij is dichter, jawel!  Dit is de situatie en nu zal ik je er dichterbij brengen, met de dichter erbij: Henry Kloostra, de dichter...  Maar nu kun je het gedicht nóg niet lezen.  Misschien dan nu? Nee, ook niet. De dichter staat er te dichtbij... Het eerste woord is: "Mag", dat zie ik dan weer wel. Zo beter? Nee... nu staat de fotograaf er weer voor. Daar word ik toch wel zo iebelig van... Nou, dan probeer ik het nog een keer: Weet je wat... ik schrijf het gedicht gewoon over. Dan zijn we van dat gedoe af. GRAAG Mag ik een helling waar de tijm bloeit op een windstille avond met laagstaande zon. En dan met jou naast me ietwat huiverend het zachte licht op je gezicht We zeggen niets, of weinig. Verder nog graag daar, in die boom zuiver en helder wat merelzang Henry ...