Het ommetje

Van de week zag ik Erik Scherder weer eens "voorbij komen". Niet in het echt natuurlijk, maar ik meen op Facebook.

Hij is een enthousiaste ommetjes-man. Omdat het zo goed voor je hersenen is. En hij is nu eenmaal hersen-professor. Ja, dan krijg je dat...

 

Dus... ik ga er lekker op uit. Ik heb mazzel, dat ik zo makkelijk woon voor een ommetje. Ik hoef geen fiets te pakken, of auto (die ik niet heb) maar kan gewoon de deur uitstappen en links of rechts gaan. Meestal is het rechts, omdat je dan juist de stad uit gaat.

Links is ook wel leuk, maar dat is dus de stad in. Niks mis mee: Haarlem is een leuke stad. Maar als je zin hebt in een beetje lopend filosoferen is de stad uit wel het fijnst.

Naar rechts dus... Richting Overveen, waar ik tot mijn 10de gewoond heb. 

Ik kom mijn overbuurvrouw tegen, waar ik een tijdje mee sta te kletsen. Ze heeft het moeilijk, dus ik loop niet meteen door...

Dan ga ik verder, tot het eerste bruggetje en daar sta ik een tijdje om me heen te kijken.

Dat water, dat doet 't 'm wel, hoor... Hier sta ik op de brug een tijdje te koekeloeren en dan ga ik weer terug. Naar de koffie!

Eerst nog een blik op de stad. Ik vind dit altijd een mooi beeld. Haarlem!

De Brouwersvaart.