Over het ommetje

"Help.... ik zit nog met mijn pijama aan... en de wereld is zo mooi buiten.

Ik ga me gauw douchen en aankleden en eens buiten kijken naar de witte wereld en luisteren of de sneeuw lekker knerpt onder mijn schoenen."

Dat was gisteren, de zesde januari... En het duurde nog een hele tijd, voordat ik buiten was. Ik laat me namelijk graag afleiden: even dit doen, even dat..

Maar goed, toen ik dus eindelijk buiten was werd ik meteen heel wat energieker... De sneeuw was weliswaar een stuk minder dan gisteren, maar toch lag er genoeg om van te genieten. En het was niet glad.... dat was ook weer mooi meegenomen.

Ook al woon ik in de stad, toch ben ik zo buiten. Als ik de deur uitga rechtsaf en dan gewoon m'n neus achterna, dan kom ik op het Houtmanpad en dan loop ik heerlijk langs het water van de Brouwersvaart. 

Kijk... hier staat mijn eerste auto. Kun jij raden welke auto hier onder de hoes staat?

Als ik rechtdoor loop kom ik langs het huis waar ik 8 jaar gewoond heb, en nog weer even verder verschijnt de Elswoutlaan. Daar heb ik al een hele tijd niet gelopen. 

Meestal fiets ik daar namelijk...

Kun jij het paardje zien, ergens links van het midden. Helemaal alleen in de sneeuw. Dat vind ik zielig! Een paard moet namelijk een makker hebben, mag een schaap zijn of een geit, maar liefst natuurlijk een ander paardje. Aan de overkant zie ik een schaap...

Zal ik...? 

Nee, laat dat schaap maar in zijn eigen weitje... Ik loop gewoon door. Op zoek naar fotogenieke plekjes. Dit bruggetje mag er zijn bijvoorbeeld... Klik!

Soms staat het hek open en kun je stiekem Elswout binnen glippen. Maar vandaag is het dicht en ik loop door.

Helemaal om het weiland heen, waar ik een paar zwanen zie... lekker rustig een beetje te snabbelen.

 

En dan ben ik al weer aan de overkant en is het nog een klein halfuurtje lopen voor ik weer thuis ben.

Het is weer mooi geweest. Ik was buiten en ik genoot er van.

Ik ga een grote pot thee zetten en nu hehe, nu mag ik eindelijk niksen...

Morgen weer, denk ik!.