Ik staar, jij staart, wij staren
Gistermorgen was ik naar de Bergman-kliniek, hier in Haarlem... Ik was er een paar weken geleden al eerder geweest, omdat er in mijn rechteroog staar is geconstateerd en het maar voor 50% ziet. Voor een Arendsoog is dat te weinig. En dus... controle! En verdere afspraken maken.
.jpeg)
De lensmeting was aan de beurt, om te kijken welke nieuwe lens ik in mijn oog ga krijgen. Reuze spannend allemaal.
.jpeg)
Mijn lieve koorvriendin Mary, helaas overleden, zei destijds dat het allemaal een fluitje van een cent is. Het meeste gedoe is het er naar toe fietsen. En dat is slechts een half uurtje. En weer terug met nog minder zicht, want je oog wordt ingedruppeld, zodat de pupil wagenwijd openstaat.
Maar voor de uiteindelijke operatie ga ik er natuurlijk niet naar toe fietsen. Die is in de kliniek in Amsterdam.
Dan gaat Henry met me mee. En dat is wel zo veilig!
Reacties
Wel een zonnebril meenemen. Het licht is heel fel met je nieuwe lens.
En wat is het fijn om met nieuwe lensjes alles weer haarscherp te zien. Kan nu ook weer 's avonds in het donker rijden. Alleen was het na de eerste lens een beetje geklooi met de leesbril. Gelukkig kreeg ik 6 weken later de lens in het andere oog.
dat dan, ná die staar-operatie,
iemand jouw hand vasthoudt,
en jou veilig terug naar huis brengt,
zodat je daar dan,
na enige dagen,
de tuin in kunt lopen,
en kunt gaan genieten van de opeens wel heel heldere lentekleuren,
en dat je dan op de piano,
vanaf contrasterend muziekpapier,
glimlachend fraaie melodiën ten gehore kunt gaan brengen, en.. en..
~~~