Stitches against violence

Stitches against violence oftewel: steken tegen geweld... Wat heeft dat nou weer te betekenen? 

Ik weet het:

Breien en haken tegen geweld!


Jawel, in Wenen is de rage ontstaan, die zich langzamerhand aan het uitbreiden is: breien en haken in het openbaar: in de tram of in de bus, of straks met zachter weer: in het park. Stitches against violence... knitting and crocheting protest. Via internet worden er oproepen gedaan om te komen haken of breien, in Barcelona bijvoorbeeld...

"protest against gender based violence"


In Denemarken, in Nederland, in België, in Frankrijk... overal!


Het is niet zomaar een rage: het is een statement tegen geweld. En dan in het bijzonder: geweld tegen vrouwen. Via internet worden afspraken gemaakt om hier en daar, in en om het openbaar vervoer, bij elkaar te komen en heel vredig samen te breien of te haken...


Of het helpt... tegen geweld? Ik weet het niet. Maar je doet tenminste iets en wel samen!
Ik doe mee! Met mijn huidige breiwerk, een col. Ik kan erbij tv kijken, kletsen, ik kan om me heen kijken, want ik hoef niet steeds op mijn breiwerk te kijken...
Jammer, dat ik de actie van 28 januari heb gemist. Maar er komen nog meer dagen. Om te beginnen op 21 februari... in Wenen... als ik er zou wonen, dan deed ik mee. Misschien komt er wel een actie in Haarlem...
En voorlopig brei ik gewoon elke dag thuis.


Doe jij ook mee?


En... doe het omdat het je gelukkig maakt!

Reacties

John zei…
Of het helpt, geen idee, maar inderdaad, je doet iets. En ik denk dat dat het belangrijkste is, dat je iets doet.
Karel zei…
mogge Marlou
een mooi en warme stelling tegen al dat vreselijke geweld
was er al niet zoiets dat men lantarenpalen inpakte met gebreide shawls ?

geniet de dag
Henry zei…
Goed idee.!
Vrouwen zyn echt specialisten in breien.
En in vrede.
Zo meen ik.
.
Ik ging ook eens een sok breien.
Het lukte maar voor een klein deel.
Niet om aan te zien.
.
Ik heb die kwart sok wél bewaard.
Hij hangt met een speld aan de Lundiakast.
Af en toe, in een overmoedige bui, kyk ik er even na..
Mirjam zei…
Hoi Marlou,
Zoals je weet brei (en haak) ik altijd en overal. Zonder gêne, met trots. Al zolang ik mij kan herinneren .. Ben ik nu een trendsetter? 😉
Ik doe het dus ook in het openbaar, zoals je kon lezen in mijn blog over mijn trip naar Madrid. Ik hoop dan altijd dat ik iemand kan inspireren om ook de volgende keer het brei- of haakwerkje mee/ter hand te nemen.....
Dat is best een leuke en gezellig actie, maar ik ben nier zo'n breier. Sinds ik de P.A. achter me heb gelaten, heb ik nooit weer een breipen aangeraakt.
Anoniem zei…
M'n jongste zoon, toen 6 en nu al weer 30 jaar, leerde in groep drie borduren. Het werd zijn naam op een boekenleggertje en hij was trots en blij en ik met hem. Maar wat dat borduren met hem deed was spectaculair: tijdens een kinderruzie met broer en zus hoorden we hem midden in de boosheid alom plotsklaps zeggen "nou, ik ga maar borduren, dat is beter dan ruzie maken" en hij voegde de daad bij het woord ons totaal beduusd en in verwondering achterlatend. Wat een effect! We zijn het nooit vergeten en het zorgt nog steeds voor een brede glimlach op m'n gezicht! Ik denk dus dat het zeker kan helpen, breien, haken, borduren....je niet neerleggen bij boosheid en agressieve uitingen ervan, maar "het steven wenden" naar creeren.

Populaire posts