Een blinde greep
Het is vrijdag, dus... tijd voor powesie. Ik doe weer een blinde greep in de boekenkast, want ik heb twee planken met powesie! En het wordt...
Gerard Reve... Bijna al zijn boeken heb ik. En ik pak....
Ik had er destijds zelfs een blauw streepje onder gezet. Het was 1966 en ik was precies 20 jaar. Net afgestudeerd aan de PABO en aan mijn eerste baan als groepsleerkracht begonnen aan een lagere school in Oude Wetering. Maar dit terzijde.
Ik was gek op Gerard Reve en ook op zijn stem. Zijn sonore stem.
Ik kan die stem niet laten horen, hier.
Maar wel een kleine fotoreportage van hem, met tekst en echt... geloof het of niet... ik hóór zijn stem...
Dag Reve... Nader tot jou, enne...
Reve: "Het leven is geweldig. Het is beroerd dat je iedere dag moet werken, maar verder is het leven een feest."



.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)

Reacties
Nu ja aan het eind van ons leven gaan we allemaal met de neus omhoog tenzij je het anders wilt 😉 fijn weekend loutje, dikke knuffels aan je vriendje ❤️
Zoals hij het leven omschrijft, klinkt het komisch. We moeten onszelf ook niet zo serieus nemen. Humor, daar houd ik van. En van jou.
Dag dag Lou-Loutje. Een fijn weekend voor jou ♥
ik ken zijn naam , verder geen idee
wel een eind fietsen van Haarlem naar je 1ste baan
geniet de dag