Gedicht van Remco Campert
Powesie, omdat ik morgen een staaroperatie krijg zal ik niet kunnen bloggen en ook geen webbies kunnen bezoeken. Maandag ben ik er weer.
Vandaag... een gedicht of nee beter een ZKV (Zeer Kort Verhaal) van Remco Campert (1929-2022)
Het is geplakt op de binnendeur van een keukenkastje bij Henry. Een verhaaltje in het Parool van november 2002. Over bijzondere momenten.
Dat ziet er zo uit:
Later heeft hij het ook nog overgetypt en dat is heel goed te lezen...
MOMENTEN
Sommige dingen gaan nooit vervelen. De zee, maar ook bosbessen en het ruisen van de wind in de boomtoppen. Die drie dingen horen bij mijn jeugd. Bij die bosbessen horen trouwens ook cantharellen. Daar plukten we manden vol van. Boven ons ruisten de boomtoppen.
In een ander deel van mijn jeugd ruischte de zee. Waar ik woonde hadden de huizen lagen rieten daken. Het was een groot plezier om een rietstengel uit de dakbedekking te trekken. Gluton rook ook lekker. Hooi ook. Douw op het gras, eenden in de sloot. Met de wind mee fietsen. Een gang graven in het zand. Je vriendje begon aan de ene kant, jij aan de andere. Tenslotte kon je elkaar een hand geven. In de bereikte diepte was het zand koel en vochtig.
Ik bedenk dit allemaal 's avonds laat. In de krant heb ik gelezen dat de gemiddelde ouderdom stagneert. Net nu ik oud ben, zul je altijd zien.
De poes springt op tafel. Bij zijn afzet maakt hij een klein geluidje. De onderkant van poezenpootjes.
Later in je leven het moment waarop de trein zich in beweging zet, het vliegtuig zich los maakt van de grond.
Een trosje aalbessen mag ik niet vergeten. Afritsen met je tanden.
Ook het moment waarop in de schouwburg het doek opgaat.
Als ik, jongetje nog, op zondagochtend ontwaakte en naast mijn hoofdkussen een reep melkchocolade vond, daar de vorige avond neergelegd door mijn moeder als ze thuis gekomen was van de voorstelling in Zwolle of Eindhoven.
En zoveel meer dat ik zo lang mogelijk wil onthouden. Daartoe zal alles in het werk gesteld moeten worden om de gemiddelde leeftijd omhoog te stoten.
Aan het werk.
Remco Campert.
Reacties
En voor morgen.... wens ik.ou heel veel sterkte en feluk en met een heldere blijk de nieuwe week in 🥰❤️
Ik geniet ervan. En ja , graven in het zand
totdat je de ander vast hebt.
Snel ontroerd zijn hoort zeker ook bij ouderdom.
Elly , met groet uit Schagen
Dank je Henry voor het terugbrengen van de herinneringen.
Marlou: sterkte morgen. Op naar de heldere blik.
Veel sterkte morgen, komt vast goed.
Och je hoeft alleen maar aanwezig te zijn de rest word voor je gedaan.
Heerlijk als straks weer alles helder is :)
Fijn weekend
Wat kan jou verloofde mooi oplezen.Ik zou het vroeger wel uit mijn hoofd laten om aalbessen met mijn tanden af te ritsen……veel te zuur😖ik ritsten de aalbessen met de tanden van een vork.
Las kort geleden nog >dat bij staar de ooglens troebel en vaak geelachtig of bruinachtig wordt. Deze verkleuring absorbeert blauw licht, waardoor de wereld er dof en geler uitziet. De nieuwe kunstlens laat al het licht weer ongehinderd door.<
Zou de bruine film toch minder bruin geweest zijn dan hoe jij hem zag….? Ik wens je voor morgen veel succes zodat je verder de wereld in kijkt met een heldere blik.
Dus nogmaals een fijn en helder Paasweekend toegewenst
Heel veel sterkte met de staaroperatie, gaat goed komen. Hans
Een @->- voor je.