Powesie op vrijdag

 

Precies! En omdat het zo'n chaos is duiken we in een boek, of in een gedicht. 

Ik ga weer een blinde greep doen in de powesieplanken... 

Het wordt een boekje met muurgedichten in Leiden.

In dit boekje staan enorm veel muurgedichten.  Door heel de stad heen zijn er bijna 120 huizen, waar de gevels versierd zijn met de mooiste gedichten.

Aan het Noordeinde, de Doelensteeg, Rapenburg, Cleveringaplaats... ga zo maar door. Je kijkt je ogen uit!

In Leiden zijn de meeste muurgedichten van Nederland gezet.

En de een nog mooier dan de andere.

In allerlei talen ook nog: Japans, Frans, Duits, Engels, Spaans... ga zo maar door.

Hier eentje van Shakespeare:

En natuurlijk een gedicht van Willem Wilmink. Spelende meisjes heet het.

De foto is echt waardeloos. Daarom schrijf ik dit gedicht even over uit mijn dikke boek met gedichten van mijn favoriete auteur... Het is toch Willem Wilmink, dus... En ik kreeg het boek ook nog eens van Jacobanita, in 2019, dus.

Spelende meisjes

Vol sombere doemgedachten

geraakte ik in een straat

waar meisjes aan 't spelen waren

en we kwamen aan de praat.

Turkse en Surinaamse 

en sommige autochtoon

en ze hadden er nauwelijks weet van,

ze speelden daar gewoon.

Mijn sombere visioenen

van een wereld die verging,

vervaagden in 't licht van die kinderen

in een herinnering.

Want die meisjes met aardige ogen

en met hun prachtige haar

zullen de kinderen baren

voor de komende duizend jaar.

Je zou zelf eens naar Leiden "moeten" gaan. Een wandeling maken langs de muurgedichten. Ik wil wel weer meelopen, hoor! Je mag ook mijn boekje lenen.

En als je niet goed ter been bent is hier tot slot een fijn YouTube filmpje over de muurgedichten... 

De stad is een gedicht:

Tjilp! (van Jan Hanlo)