Wandeling door de buurt

Mijn eigen buurt heet het Garenkokerskwartier. Van toen er nog garens gekookt werden. Ooit... 

En nu... staan er allemaal huizen van rond het jaar 1900, is er een verenigingsgebouwtje ( 't Zaeltje) en een heuse gracht zonder naam. Althans... ik zag nergens een naam en noem het grachtje dus: de Garenkokersvaart.

Afgelopen zondag had de Garenkokersvereniging een speurtocht voor de kinderen uit de buurt uitgezet en voor de volwassenen een ontzettend leuke en leerzame wandeling. In groepjes van 6 liepen we door de wijk. Buurman Frank had zich opgeroepen als leider van ons groepje en daar gingen we, achter hem aan.

Aan de rechterkant zie je hier de huizen van architect Van Loghem. Een kleine wijk in de wijk vol met huizen door hem ontworpen.

(Hier (klik) kun je iets lezen over dit speciale wijkje in ons Garenkokerskwartier.)

En onze lieve Rosie heeft een heel stuk meegelopen. Hier loopt ze langs de kade, waar ik woon.

En even "opscheppen" over onze mooie kade tuin: 

Via het Hasselaersplein, de Zijlweg en de Kinderhuissingel naar de Coornhertstraat, waar in 2020 een geweldige mural is gemaakt door Sidney Waerts.

Onderweg had iedereen wel iets te vertellen over de bouw, of over de bewoners. Dan weer zag Henry  een mooie ingemetselde steen. Waarom er Kleyntje staat was ons niet duidelijk. Maar ik vind de letters mooi. Art Deco achtig:

En even later vroeg Frank aan mij of ik wist in welke taal dit is.

Ik weet het. Het is het allereerste gedicht wat ooit in onze taal is geschreven: "Hebban olla vogala..." Wel gaaf, dat die mensen dat zo mooi op de voordeur hebben geschilderd.

Natuurlijk keken we ook veel omhoog, naar de daklijsten, de bogen boven de ramen... En dit soort grappige uitbouwtjes: 

Al met al waren we meer dan een uur onderweg. Weer terug bij 't Zaeltje was er koffie en thee met wat lekkers. En napraten met de anderen uit ons Garenkokerskwartier.

Ik vond het hartstikke leuk. Wat mij betreft volgend jaar weer...