Als je niet kunt lezen...
Jaren geleden gaf ik bij "Jong Haarlem vooruit" les aan volwassen analfabeten, die wilden leren lezen en schrijven. Het was mooi om dat te doen. Een kleine groep mensen leren wat je allemaal met letters kunt doen en hoe fijn dat is.
Eigenlijk sta ik er nu nooit meer bij stil, dat je niet zou kunnen lezen en schrijven. Voor mij is het gesneeën koek: ik ben een echte lettervreter, bovendien schrijf ik elke dag een blogje en daarnaast lees ik elke dag een stuk of 15 blogjes van anderen, de zgn webbies. Ik lees ze niet alleen: ik reageer ook bij hen. Dat is een onderdeel van het bloggen.
Het boek dat ik nu lees is een hele dikke pil: Het achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili. ik ben op bladzij 783 van de 1273. Zwaar boek! Ik lees meestal in bed voor het slapen gaan een paar stukken, tot mijn armen moe zijn. Ik kan me niet voorstellen, dat ik niet zou kunnen lezen...
Maar nu... in het zwembad komt elke week een man, die na een hersenbloeding zwaar gehandicapt is. Hij wordt gehaald en gebracht en loopt heel erg moeilijk, maar wel met een rollator. En stipt om 10 uur gaat hij het water in. Meestal ben ik dan al weg, maar hij komt vóór het zwemmen altijd een kop koffie drinken. Twee klontjes suiker en een wolkje melk. Dat heb ik laatst voor hem ingeschonken. Geen koekje, want hij eet moeilijk.
Praten gaat ook heel moeilijk. Ik kan hem nauwelijks verstaan, maar toch begrijp ik hem wel, enigszins.
Ik vroeg: "Als je straks thuis bent ga je dan lekker lezen?"
"Nee... kan niet lezen. Ook niet schrijven."
Daar schrok ik wel van. Na het zwemmen wordt hij gehaald en gaat naar huis, waar hij niks kan doen: niet lezen en niet schrijven. Als ik hem deze week weer eens zie zal ik vragen of iemand hem voorleest?
Lees jij veel? En wat is het boek, dat nu op je nachtkastje, of gewoon in de woonkamer ligt?
Reacties
dat is mooi werk wat je deed , het is geen werk eigenlijk hé , doorgeven wat je met letters kan doen is uit liefde voor de letters
ik hoop dat er iemand de tijd neemt die meneer voor te lezen
niet van die zware kost die jij nu leest
vroeger vrat ik als het ware boeken , meestal detectives , nu nog enkele tijdschriften
en blogjes net als jij
geniet de dag
Enfin, hier ligt Vrij uitzicht van Anya Niewierra naast mijn bed. Het luisterboek is nu: Theo in Golden. Ik lees verder nog Meisje in het gras. Op aanraden van Miriam van Borduurblog. En voor onze boekenclub: Al het moois van de wereld in de wereld van Patrick Bringley. En dan liggen er nog twee pillen klaar die ik per se wil lezen
Dikke pillen gaan aan my voorby..
Too Many Words..
Eerst een verhaal of opiniestuk scannen, en pas daarna alles tot me nemen, dat bevalt my het meest..
Ik.lees wel, korte stukjes want na mijn ziek zijn is m,n concentratie weg, en nooit meer teruggekomen, 1 bladzijde lezen en ik ben weer de draad kwijt... maar vroeger.... vroegahhhh, toen las ik alles wat los en vast zat, nu wat blogs. Ook erg leuk ❤️
Dikke pillen laat ik links liggen, maar lezen doen we dat niet allemaal ?
De 3 dochters lezen veel als ze er de tijd voor hebben of nemen.
Van pa over genomen want van mij kan niet haha
Fijne dag verder...
Op dit moment lees ik de zoveelste keer DE ONTDEKKING VAN DE HEMEL. Heb vorige maand de film nog eens gezien en dacht: ik lees het boek ook nog een keertje
Ik ken het van mijzelf, ben al trots dat ik mijn dyslexie voor een groot onder controle heb. Hans
De vondeling van Veenhuizen leende ik in de onlinebieb omdat het boek in de gewone bieb telkens was uitgeleend. Mijn kleine waanzin van Jan Brokken heb ik net uit en nu wachten er een Nelleke Noordervliet en een thriller.
Een @->- voor je.
Lezen vind ik heerlijk. Alleen is het nu onrustig in hoofd en lijf.
En toch lees ik veel krantenartikelen. Daar kan ik maar niet mee stoppen.
Zodoende zag ik een mooie foto, en een mooi stuk over de liefdesbrieven
van jou en je verloofde.
In meerdere kranten zelfs. Wat leuk 🥰
Hartelijke groet van een Haarlems meisje.