Kunst in de familie (3)
In de serie "Kunst in de familie" is vandaag de beurt aan mijn één-na-oudste zus Cecile.
Ik heb een prachtig schilderij van haar gekregen, toen ze nog leefde en op schilderles zat.
Tot mijn grote verdriet is ook zij op jonge leeftijd overleden. In 1998 is zij op 59-jarige leeftijd gestorven.
Zij heeft ondanks de zware reuma, die haar dag in dag uit, vanaf haar 32ste aanviel, dit mooie schilderij gemaakt:
Er staat een tekst in, die heel erg van toepassing is op het leven dat Cecile moest leiden. Of kan ik beter lijden zeggen?
De zon legt een weg af
van de kim tot de kust
mijn kijken gaat op reis
mijn voeten blijven staan
.jpeg)
Het hangt misschien te hoog, het schilderij van Cecile.
Dat komt, omdat het overal over uitkijkt. Zo ziet ze je altijd.
Gelukkig heeft mijn broer ook nog werk van mijn zus. Er zal vast wel meer rondzwerven, bij haar drie dochters misschien?
Maar deze, die heet: "Niet bij de brandweer" stuurde mijn broer mij op. (Geen idee, waarom het "Niet bij de brandweer" heet.)
Ik heb in 2009 in mijn vorige weblog "Ik kan vliegen" ook over Cecile geschreven en nodig je uit om even over haar te lezen:
Reacties
fijn dat je iets van haar kunst hebt , vooral de tekst
De zon legt een weg af
van de kim tot de kust
mijn kijken gaat op reis
mijn voeten blijven staan
spreekt mij aan
was ook ff op het oudere blog
wat zijn er toch vreselijk nare ziekten :(
kop op
geniet de dag
In haar tuin had ze een voederplankje, voor een goed gesprek met de vogels.
Hij hangt boven aan de trap. Spetterende kleuren, mooie compositie. Ik ben er nog steeds erg blij mee.