Madeliefjes in een zilveren beker
Naast paardebloemen en witte klaver heb ik ook madeliefjes in de tuin... Ik ben er gek op, die mooie wilde witte schatjes... Dus toen ik gisteren in het oudste museum van Nederland was, het Teylersmuseum, was ik blij verrast toen ik dit mooie schilderijtje zag:
Wat een plaatje!!
Het is een klein schilderij: 33 bij 24 cm. Het hangt in de tweede schilderijenzaal van het Teylers:
Nadat zij afgestudeerd was aan de Kunstacademie in Den Haag is zij begonnen aan haar fijne stillevens.
En wat ik zo leuk vind... ze was net zo gek op de meizoentjes oftewel de madeliefjes als ik. Ik ben gaan spitten (nee... niet in het gras!) en zoeken naar de madeliefjes in haar werk. En ja hoor...
.jpg)
Een klein apothekers flesje en wat madeliefjes... Mooi vind ik het. En ook ingetogen.
En dan deze met de meizoentjes op een schaaltje:
.jpg)
Gewoon een beetje op dat schaaltje gemikt en er een paar voor gelegd. Je moet er maar op komen. Een paar zitten nog half dicht. Precies zoals dat is, met een klein rood-paars randje.
En wat vind je van deze! Gewoon (nou... noem dat maar gewoon...) een polletje in een oud potje gedaan. Niet netjes, er steekt van alles uit. Echt leuk...
.jpg)
En dan deze in een potje met water en ook nog een paar veldbloempjes en dan... die vlinder erbij...
Eén madeliefje ligt er nog naast, maar ik weet zeker, dat Lucie het later bij de andere in het bakje heeft gedrapeerd.
.jpg)
De madeliefjes waren echt haar "muzes".
Ze ging er op uit. Plukte er een paar. Zocht een schaaltje, deed er water in en dan de vers geplukte bloempjes. Op dit schilderijtje ook een paar bijtjes, dode bijtjes, nee: het zijn twee knoppen van de madeliefjes!
.jpg)
Ik kan er geen genoeg van krijgen en Lucie dus ook. Een tuiltje madeliefjes en ook paarse brunella's, twee gele boterbloempjes en één paardebloem, in een mooi glas en schilderen maar.
.jpg)
Ik zou er best eentje aan de muur willen. Misschien ga ik nog even terug naar de museumwinkel van het Teylers. Dat is hier toch min of meer om de hoek. Eens kijken of ze deze als ansichtkaart hebben:
.jpg)
Met je veldezeltje op stap gaan en op zoek naar madeliefjes. Niet om te plukken, nee... lekker laten staan. En ter plekke die lieve schatjes schilderen.
Allemaal van Lucie van Dam van Isselt (1871-1949)
Hier is tot slot haar eigen, dromerige portret, met mooie Zeeuwse knoppen om de kraag bij elkaar te houden:
.jpg)
Reacties
ja dat zijn prachtige bloemetjes , ik zie ze ook graag
de naam meizoentjes is me nieuw
geniet de dag
Wat zul jij genoten hebben, zo,n schilderij wil j e graag aan de muur 🥰
Fijn weekend.
Zij ziet eruit als een onschuldig bloemetje.
Ik doe niets liever, dus begin ik blijmoedig, trekkend en duwend met haar ouderwetse handmaaier, aan die postzegel van drie bij vier meter. Vanaf de buitenkant cirkel ik, wretsj, wratsj, naar het centrum. Fluitje van een cent. Bijna klaar.
Hé, wat is dat, daar in het midden staat een madeliefje.
Ééntje maar, meer niet…
“Wat doe je,” vraagt ze.
Ik kijk op.
Mijn schaartje hapt lucht.
“Ik knip even wat gras weg, hier.”
Schaapachtig kijk ik haar aan.
Dan ziet ze het bloempje, strijkt door mijn haar, lacht naar me en zegt: “Je bent me d'r een... Kom je koffie drinken?”
Naar Lucie van Dam kyken.
Wat een vondst.
En hoe mooi.
Vooral dat, met die zeven liggende bloempjes.
Vergelijkbaar met het Puttertje van Carel Fabritius, in het Maurits-huis..