Weer eens iets over uilen...

Je weet misschien nog wel dat mijn Oostenrijkse moeder Uhl heette en dat ik dus een half-oostenrijks uilskuiken ben. En dat ik veel van uilen hou. In de natuur, maar zeker ook in de kunst. Mijn oog valt er altijd op, als ik ergens een uil zie afgebeeld. Bijvoorbeeld, toen ik laatst in de bibliotheek in IJmuiden was. Een uil van Lego. Was vergeten een foto te maken, maar vond dit op internet en dat is precies de uil, die iemand gemaakt heeft en die daar tentoongesteld is... De uil van Potter...

Lilian, een van mijn zwemvriendinnen had laatst een t-shirt aan met een uil erop. Een beetje een Indianen uil. Ik viel er meteen op en liet haar dat ook weten. Nou moet je weten, dat ik geen uilenbeeldjes of uilen T-shirts  spaar. Ik spaar niks. Maar op mijn computer zit een map "UILEN" en daar zet ik alle foto's, die ik de moeite waard zijn in. Digitaal dus. Deze bijvoorbeeld:

Een wijze uil met een wijze tekst.

Lilian gaf mij daags na het Uilen-T-shirt-moment drie kleine uilen-beeldjes. De grootste is 15 cm.

Ze horen echt bij elkaar en samen zijn ze zo aandoenlijk:

Echt heel leuk! Dank je wel, Lilian. Ik neem ze mee naar het "Uhlen"-huisje op de berg, want daar horen ze...

En nu neem ik je mee naar verschillende uilen-geluiden. Echt leuk om te zien én horen: 

Ik denk dat ik de grote grijze Bosuil vanuit mijn bed in Bloemendaal hoorde. Ik lag daar vaak naar te luisteren, want ik sliep toen heeeeeeel erg slecht. En dat kwam niet door de grote grijze Bosuil.