Verder met Ferdi

Vorige week heb ik je kennis laten maken met een fijne vriend van vroeger: Ferdi Posthuma-de Boer.

Ik wilde wat foto's laten zien, maar moest er eerst toestemming voor vragen en daarna kreeg ik nog een akkevietje op mijn ooglid. 

Maar nu ga ik verder (volgende week maandag hoor ik of het akkevietje een akkeviet is, of toch een -tje, duim je mee?)

Op de voorgrond zit Ferdi. Hij zegt: Proost! Naast hem zit Roosje, die had hem helemaal "ingepakt!"

En tegenover hem zit Andrea Domburg, zijn vrouw. Een enig mens en zooo lief!

Naast haar zit Hans, mijn eerste echtgenoot. In 1997 overleden.

En ik sta er ook op, maar dat had je misschien wel gezien.

Dat was de setting in Le Moulin Neuf, in 1983. Heerlijk eten en drinken. Kletsen en lachen.

Roosje had van Ferdi "Merci mon cul" geleerd, wat zoveel betekent als... "Lik me r**t" waarbij je een klap op je rechterbil geeft. Hilariteit!

Maar alle gekheid op een stokje... Ferdi heeft Roosje ook een vioolles gegeven:

Er kwam meteen een mooie Roemeense melodie uit! Jong talent!

Maar nu weer verder met Ferdi. Ik heb gelukkig een boekje, waarin best wel veel werk van hem is gepubliceerd. Daar ben ik heel blij mee.

Dit is de voorkant van het boekje:

Een Percheron is iemand uit de streek La Perche. Daar stond de Moulin Neuf. Daar woonde Ferdi, tot aan zijn dood in 1995.

Deze vind ik mooi, vanwege de kat en... de uil! Het schilderij is van 1981 en heet: 

"En attendant Andréa" , wachtend op Andrea.

En dan nu nog één keer "mijn schilderij" Les Clowns (1980)

Collection Marlou Witzel 

Wil je meer werk van Ferdi zien? Kom dan gerust langs en ik laat je het boekje, met 38 schilderijen zien.