Weer terug!

Na een heerlijke vakantie in en om ons huisje op de berg ben ik weer verkwikt en wel terug op honk. 

Wat is het daar op de berg toch fijn en wat heb ik genoten van de heerlijke frisse berglucht en van onze vrienden, Hannes en Lisl. 

Midden in het dorp ligt een berg: de Paraplui en dat is meteen altijd de eerste wandeling van elke vakantie: een rondje om en over de berg. Helemaal boven is een bankje waar we altijd op gaan zitten om lekker langdurig van het uitzicht te genieten.

Een plaatje, toch? 

Als we weer beneden zijn doen we ook altijd een rondje om de kerk. Even kijken of er nog bekenden zijn overleden. Of even naar binnen en dat Henry dan iets zingt uit zijn koorknapentijd. Iets met "Terribilus natus" of zo. Het galmt zo lekker daarbinnen. 

Henry heeft een drone en hij heeft een paar schitterende foto's gemaakt. Hier zie je mij op het balkon. Je moet goed kijken: ik sta te zwaaien...

En wat ik ook erg mooi vind: de omgeving van heel hoog. Je ziet het huisje onderaan in het midden.

En ook zie je het dorp en de Paraplui rechtsboven.

Het is een dorp van niks. Er is niks: geen winkel, geen café... helemaal niks. Wat boerderijen en een kerkje. De meeste buren zijn overleden. Fritz is dood. Die kon altijd zo lekker smakelijk lachen. En Lydia is ook dood. En Hermann. Saaie boel en heel stil.

Gelukkig hebben we nu twee nieuwe buren. Twee heel aardige mannen, die vanuit Wenen hier naartoe zijn verhuisd. Ze hebben een lief, vrolijk hondje: Snorre heet het, nog maar 10 maanden oud. Een aanwinst! 

Kijk, mijn lieve vriendin Mary heeft het huisje geschilderd. Ik sta bij de voordeur met een dirndl aan. Dat is zo'n Oostenrijks "Trachten-kleid" voor als er een feestje is. 

Nou... nu weet je een beetje iets over het huisje en over de omgeving. 

Ik ben nog lang niet uitgepraat... Morgen verder...