De hele dag...
Gisteren kwam ik tot de ontdekking, eigenlijk pas aan het eind van de middag, dat ik de hele dag niets gezegd had.
Ik ging een kaart posten voor een jarige vriendin en ik plakte er meteen een ommetje aan vast. Er liep een vrouw met een hondje mijn kant op en ze zei me gedag: "Hallo..." en ik zei "Hallo" terug en dat was het eerste dat ik gisteren gezegd had.
Nou moet je niet denken, dat ik hier in stilte zielig zit te wezen, want dat is helemaal niet zo.
Ik doe na het ontbijt altijd even een blogrondje. En bij bijna elk blogje waar ik langs ga zeg ik degene van wie het blog is gedag en ik eindig ook met een groet.
Dat typ ik allemaal op en ik hoor het in mijn hoofd, maar ik zeg het dus niet hardop.
Verder leg ik zo nu en dan een woordje met Wordfeud op mijn mobieltje en met Rietje uit Sittard kwebbel ik dan heel wat af, naast het woordje leggen. Maar dat is niet hardop.
En met onze Dien uit Brabant klets ik ook heel wat af. Maar allemaal bij de Messenger of op Signal. Alles eigenlijk alleen maar op het mobieltje en niet hardop.
Bellen doe ik eigenlijk ook zo goed als nooit meer. Dat vind ik best gek, hoe dat veranderd is. Vroeger belde ik best wel vaak... met Henry of met Roosje of met een vriendin, maar nu eigenlijk helemaal niet meer. Dat is niet erg, want we hebben wel veel contact.
Maar het komt dus voor, dat ik de hele dag niemand zie en dat ik dan pas aan het eind van de dag een keertje "Hallo" zeg.
Hoe is dat met jou?? Bel jij nog wel eens? Ben je ook wel eens de hele dag stil?
(Ik woon alleen, maar ben van vrijdag tot en met zondag met en bij Henry, en we kletsen heel wat af, dus... )





Reacties