Een blinde greep

Vandaag ga ik weer eens voor de planken met powesie in mijn boekenkast staan. Met mijn ogen dicht doe ik een blinde greep... En wat pak ik? Dit kleine, zelf in elkaar gezette bundeltje...

Oh jeee... ik weet niet of ik dat wil en of ik dat mag... 

Ik vraag het even aan Jacobanita... "Is het wel "kies' om zoiets persoonlijks op mijn blog te zetten? Vooral na alle droevigheid die er 18 jaar geleden gebeurd is?"

Jacobanita vindt het geen probleem. Ik zal proberen niet te veel vrij te geven. Daarvoor is dat wat 18 jaar geleden gebeurd is te erg.

Het bundeltje is in elkaar gezet door Hugo voor zijn vrouw Selma. Hier is het eerste gedicht dat hij voor Selma schreef, in juli 1984:

Zeshonderd maanden

of tweehonderd seizoenen

lijkt een hele tijd

maar nog lang niet voldoende

om alles te doorgronden.

De collectie

van mooie ogenblikken

is nog niet compleet.

Verzamel vanaf vandaag

en laat de lach weerklinken!

(Voor Selma) aan Joke van Hugo staat er onder dit eerste gedicht.

Een bundeltje met 26 gedichten voor Selma. Op een typemachine getikt

en een aantal keren gekopieerd. Daarna netjes gebundeld. Eén van die

bundeltjes kwam via Jacobanita (=Joke) bij mij terecht.

Dag Selma... R.I.P.