Maandag wasdag

Ja... waarom was dat vroeger zo: maandag wasdag? Omdat op zondag alles in de week werd gezet. Maandag wasdag... moet best wel een hele zware dag geweest zijn. 

Ons gezin bestond uit 7 personen en mijn moeder was echt de hele maandag bezig met de was. Pas rond 1960 kregen we een wasmachine. Een Miele, waar je zelf warm water in moest doen. Er was een wringer aan bevestigd... 

Ik vond een foto op het www. Dit is niet mijn moeder, maar een gevonden plaatje. Lijkt me een lieverd... Kijk eens:  zo'n schort voor... geweldig!

Wij mochten wel eens helpen met de wringer, maar je moest enorm uitkijken, dat je vingers er niet tussen kwamen...

De hele dag wassen, en wringen... En uiteindelijk hing de was buiten aan de lijn. En maar hopen, dat het niet ging regenen, want hoe kreeg je de was dan droog?

Kijk eens: een was met ijspegels...

Ik denk dat ik vroeger wel eens zo'n ijspegel gepakt had om er lekker op te sabbelen..

Maar het fijnste was voor onze moeders als de zon scheen en het lekker waaide. Dan was de was dezelfde dag droog. Dat moet een heerlijk gevoel geweest zijn...

Alles rook zo heerlijk fris. Daar werd je toch blij van...

Maar als het regende moest de was op zolder hangen of ergens anders waar de regen niet bij kon.

Wij hadden ooit een zolder, dus ik denk dat in de winter de was daar wel hing...

Gek genoeg weet ik alleen maar dat het veel werk was en dat wij toen naar school gingen, terwijl onze moeder zich te pleuris werkte. Had ze wel eens koffiepauze?? Was ze overdag veel alleen? Heeft ze ook wel eens was gesteven? 

Het was overigens maandag wasdag en dinsdag strijkdag.

Daar heb ik een bloedhekel aan overgehouden: aan strijken.

Ik doe dat dan ook zo goed als nooit.

Ik "strijk" de droge was met m'n handen een beetje glad en vouw het dan op.

Meer wil ik niet en doe ik niet.

Gisteren las ik op dit labeltje bij de picknickthee: wie ben je het meest dankbaar? Nou... mijn antwoord luidt: mijn moeder. Voor al die maandagen de was doen voor dat grote gezin, zonder hulp. 

Dank je wel!