Maandag wasdag

Ja... waarom was dat vroeger zo: maandag wasdag? Omdat op zondag alles in de week werd gezet. Maandag wasdag... moet best wel een hele zware dag geweest zijn. 

Ons gezin bestond uit 7 personen en mijn moeder was echt de hele maandag bezig met de was. Pas rond 1960 kregen we een wasmachine. Een Miele, waar je zelf warm water in moest doen. Er was een wringer aan bevestigd... 

Ik vond een foto op het www. Dit is niet mijn moeder, maar een gevonden plaatje. Lijkt me een lieverd... Kijk eens:  zo'n schort voor... geweldig!


Wij mochten wel eens helpen met de wringer, maar je moest enorm uitkijken, dat je vingers er niet tussen kwamen...

De hele dag wassen, en wringen... En uiteindelijk hing de was buiten aan de lijn. En maar hopen, dat het niet ging regenen, want hoe kreeg je de was dan droog?
Kijk eens: een was met ijspegels...
Ik denk dat ik vroeger wel eens zo'n ijspegel gepakt had om er lekker op te sabbelen..


Maar het fijnste was voor onze moeders als de zon scheen en het lekker waaide. Dan was de was dezelfde dag droog. Dat moet een heerlijk gevoel geweest zijn...


Alles rook zo heerlijk fris. Daar werd je toch blij van...
Maar als het regende moest de was op zolder hangen of ergens anders waar de regen niet bij kon.
Wij hadden ooit een zolder, dus ik denk dat in de winter de was daar wel hing...

Gek genoeg weet ik alleen maar dat het veel werk was en dat wij toen naar school gingen, terwijl onze moeder zich te pleuris werkte. Had ze wel eens koffiepauze?? Was ze overdag veel alleen? Heeft ze ook wel eens was gesteven? 

Het was overigens maandag wasdag en dinsdag strijkdag.


Daar heb ik een bloedhekel aan overgehouden: aan strijken.
Ik doe dat dan ook zo goed als nooit.
Ik "strijk" de droge was met m'n handen een beetje glad en vouw het dan op.
Meer wil ik niet en doe ik niet.


Gisteren las ik op dit labeltje bij de picknickthee: wie ben je het meest dankbaar? Nou... mijn antwoord luidt: mijn moeder. Voor al die maandagen de was doen voor dat grote gezin, zonder hulp. 
Dank je wel!

Reacties

Haba zei…
Leuk zo'n terugblik naar vroeger. Mijn moeder had geen wringer, ze had bij mijn tante eens dat ding gebruikt en daarna met de hand nog heel wat uit kunnen wringen. Dus. . . zij deed het liever zelf zonder zo'n ding. Wel kwam er nog voor de wasmachine een centrifuge in huis dan hoefde ze zelf alleen alles maar erin en eruit te halen. Tja die dagindeling in de week is al lang niet meer zo denk ik. Maandag was, dinsdag strijken woensdag en donderdag weet ik niet meer, maar op vrijdag was het een natte dag en dan werd er gedweild waar er stenen vloeren waren en de ramen werden gewassen.
miekequilt zei…
Ik heb daar weinig herinneringen aan. We hadden gelukkig een huis met zolder, dus daar hing de was als het buiten niet kon. Ik droom er nog weleens van.
Karel zei…
mogge Marlou
ja zo ging dat toen , weet niet in welk jaar er bij ons een wasmachine kwam , maar wat zal mem blij zijn geweest
ik strijk heel soms een boordje of zakklepje , verder net zo als jij hihihi
en ook ik ben mijn mem heel dankbaar

geniet de dag
enne suc6 met de was :)
Anoniem zei…
Mijn opa deed vroeger de was, in een grote ketel op het fornuis. Eerst spoelen en daarna door de wringer die stond op een grote houten kuip.
klaproos zei…
Ja lieve loutje, kun je nagaan 12 mensen.in n gezin, waarvan de jongsten mog wel s n nat bed hadden, pffffff wat hebben ze hard gewerkt onze ouders, bijna niet te doen,
*kaarsje brand* ❤️
Ik weet het nog als de dag van gisteren. Laaaang geleden voorspelde mijn opa dat er ooit een maschine zou komen die de was zelf kon doen. Niemand geloofde het toen... PS ik vind strijken best fijn ;-)
Ik kan me herinneren dat ik mijn moeder vaak hielp met de wringer. Voor wat het waard was natuurlijk. ;-)
Fijne maandag
Henry zei…
Nostalgie..
Het werkt verlammend,
maar is ook reuze aangenaam.
Iemand zingend de was zien doen, dat is echt gaaf.
.
Kleine wasjes grote wasjes doe ze in je wasmasjien
Laat maar lekker draaien steeds meer in die wasmasjien..
anneke broos zei…
Ha,ha,het zou een fotootje van mij kunnen zijn.Wij kregen in 1965 de afgedankte miele van mijn schoonmoeder.Vooral de wringer bracht plezier met al die stoffen luiers.Enne,ik ben veel mensen dankbaar.
Liesbeth zei…
Wat een leuk verhaal Marlou. Roept veel herinneringen op. En die laatste foto, is dat je moeder? Wat een mooie lieve nog jonge vrouw!
Rebbeltje ★ zei…
Ben vooral dankbaar voor mijn fijne jeugd in een groot gezin...was en strijk was bijzaak als jongste van het gezin. Fijne week zonder strijk ;)
Ger zei…
Oh…..ik ruik zó weer de geur van het sop wanneer het deksel van de wasketel ging op maandag vroeg in de morgen,nadat de kookwas de hele nacht had staan te trekken in sop van Sunlight zeep.Ons moeder wasten nog jaren op een wasbord en spoelden alles met koudwater op de hand.Toen in 1949 de tweeling geboren werd kreeg mijn moeder kort daarna ernstige eczeem aan haar handen tot bloedens toe en mocht niet meer met haar handen in water.Mijn vader werkten bij Philips en daar was alles goed geregeld voor personeel en het gezin,we kregen een hulp in de huishouding die mijn moeder het werk uit handen nam wat ze zelf niet mocht.Er werd wekelijks een wasmachine met wringer gehuurd voor ‘n dag.
Heb geen hekel aan wassen en strijken en heb zelfs een hele verzameling van alles wat ermee te maken heeft uit vroeger tijden zoals:zinken wasketels,wasbord,zeepklopper,wasstamper,vele merken sunlight zeep van voor de oorlogsjaren,knopwasknijpers,wit emaille waterkannen enz.Reckitblauwsel(poppetje blauw) crackfree stijfsel nog lang gebruikt in de eerste 25 jaar van mijn trouw en kan nog steeds blij worden van buiten gedroogde was en stapel strijkgoed zoals tafelkleden,beddengoed en overhemden,ook al kost het me steeds meer kracht en veel energie.
Fijne week!

Ferrara zei…
Oh ja, ik herinner me dat gedoe ook nog goed. Er lag bij ons ook een en ander op het bleekveldje. En ja soms stond er een wasrekje bij de kolenkachel als het buiten echt niet wilde drogen.
Leuke terugblik aan vroeger. Wat een lieve foto van je moeder onder aan je blog. Ik zie jou erin terug. Vooral je ogen. Mijn moeders eerste wasmachine stond op het balkon en mijn vader had er een houten kist omheen getimmerd tegen de Hollandse winters. Met een aparte wringer. Mijn oma was vroeger wasvrouw (voor de rijken) om wat bij te verdienen. Alsof ze nog niet genoeg aan haar eigen was had. Zij was de liefste vrouw die ik ooit heb gekend.
Dag lieffie, heb het fijn ♥
Philfff zei…
Wat een mooi verhaal over wasdagen. Ik kan me die tijd niet herinneren, voor zover ik me kan herinneren heb ik thuis altijd een wasmachine gehad. Nee, nee, ik kom niet uit een rijke familie, verre van dat!
Ah, nostalgie! Ik begrijp je! Waar zijn de tijden gebleven dat de rustige huisvrouw zich vermaakte met het wassen van de was! Wat een geluk was het om met Kerstmis een mooie wasmachine te krijgen! Of het nieuwste model strijkijzer!
Kusjes! Fijne avond, Marlou!

Philfff zei…
Ja! Dat is ironische humor, toch?

Marthy zei…
Jouw leuke verhaal over de was zal in die tijd heel normaal geweest zijn in veel huishoudens.Tien kinderen had mijn moeder, een klein arbeidershuisje zonder zolder. Vraag me niet hoe ze het allemaal voor elkaar heeft gekregen. Klagen deed ze nooit, het was een sterke vrouw. Ik heb diepe bewondering voor haar, nog steeds. Er zijn veel fot's van ons gezin bewaard gebleven en we zien er altijd uit als door een ringetje te halen.
John zei…
Huisvrouw zijn in die tijd was enorm zwaar kan ik me zo voorstellen. Leuke terugblik naar die tijd.
Hans zei…
Vroeder had elke dag een vast ritme.
Zaterdag in bad, zondag rustdag en maandag wasdag en kliekjes eten.
Dinsdag de was strijken. Hans
Het ontroert me een beetje dit. Zo herkenbaar!
Lutje zei…
toevallig heb ik gisteren 3 machines gedraaid...
Een @->- voor je.

Populaire posts