A quiet afternoon.
Eén van onze vriendinnen, Marijke Oomen, is kunstenaar en die stuurde me toch wel zo'n mooie plaat op van een schilderij van Edie Seberg. Prachtig!
Het heet: "A quiet afternoon" en dit is het:
Je ziet een lezende (of is ze aan het dutten?) vrouw. Buiten. In een warm land, vermoed ik.
De kleuren zijn koel, maar ik denk wel, dat het er wel warm is... door de schaduwen...
Nee... ik vind het toch een koel schilderij. En ik vind de vrouw koel.
Nou, dan dit... een schilderij, dat bij Henry hangt. Van Vittorio Giardino. Het mag van mij ook "A quiet afternoon" heten. Ik vind het warm en zou zo aan willen schuiven aan die tafel en dan lekker lezen.
Met blote voeten!
En een glaasje erbij. Santé!
Welk schilderij vind jij mooier? Het bovenste of het onderste.
Onze vriendin Marijke schildert trouwens ook. Wat ik leuk vind is dat zij met een schildersetje de wijk in gaat. En dan gewoon ergens stil gaat staan en iets schildert. Deze wilg bij de Hortus in Amsterdam bijvoorbeeld:
Ik vind het zo leuk, dat Marijke daar echt bij gaat staan (of zitten) en dan die boom schildert.
Hier heb ik nog een mooitje van Marijke, het heet: Het gele huis in park Frankendael.
Die drie mooie berken voor het huis. Echt gaaf!





Reacties
Over onbereikbare verlangens
En zo..