Een kleine ramp

Vandaag wilde ik beginnen met kunst, die in mijn familie is gemaakt. Bijna iedereen in mijn familie is kunstzinnig en maakt wel iets, of heeft iets gemaakt. Allemaal op het gebied van kunst.

En van iedereen kreeg ik digitaal foto's van hun werk toegestuurd om hier te plaatsen en aan jullie te laten zien.

Het leek mij het leukste om met de kunst van mijn ouders te beginnen.

Er stonden twee hele grote mappen vol tekeningen, schilderingen op papier en etsen in de schuur. Die had ik destijds  beter niet daar kunnen zetten. Ik haalde de mappen naar binnen en zag dat ze zeiknat waren en dat alles, ja werkelijk alles wat er in zat heel erg beschadigd was. Het was aan elkaar geplakt en met de grootste moeite heb ik een paar dingen kunnen redden.

Dit hieronder is dus niet te redden. Kletsnat en vastgeplakt aan het werk eronder... Ik weet niet eens meer wat het was , maar ik heb het ooit zelf geschilderd in een schilderclubje. Iets met kleine wezentjes, geloof ik.

Het een na het ander kon ik niet meer los van elkaar krijgen en heb ik .... weg moeten gooien!

Hieronder een van de eerste tekeningen van Roosje, toen ze nog een peutertje was:

De tekening ligt nu rustig buiten te drogen...

Echt erg vind ik het allemaal. 

Ik kan dus niets van mijn vader laten zien. Misschien heeft één van mijn familieleden iets van hem?

Laat ik dan nu maar een wandkleed tonen van mijn moeder. Zij verzamelde van alles en nog wat aan lapjes, kralen, knopen, garens en lintjes om wandkleden te maken.

Gelukkig heb ik er hier gewoon een van mijn moeder Paula aan de muur hangen. Droog en onbeschadigd.

Het is 130 lang en 33 breed. Ik houd er van. Ook omdat ik van de kleur turquoise houd.

Ik moet het allemaal nog even verwerken. Maar volgende week ga ik door. 

Met kunst in de familie! Ik laat me niet kisten. Mooi niet!