Er moeten mensen zijn die zonnen aansteken...
Het gedicht van vandaag is zo ontzettend joekels lang, dat ik er een stukje uit gekozen heb... het zijn de eerste coupletten. Misschien is het ook meer een verhaaltje?
Er moeten mensen zijn
Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.
Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken.
Die mensen moeten er zijn.
Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen
mondharmonica spelen.
Er moeten mensen zijn,
die op hun stoelen gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist.
Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht.
Hier (klik op:) De wijze uil kun je het hele gedicht vinden... misschien wil je het ook hardop voorlezen. Voor je geliefde, of voor de goudvissen. Of voor je oma?
.jpg)
Van Toon Hermans natuurlijk...
Reacties