Gelukkig...

Vorige week had ik een blogje over de kunstwerken, die ik in de schuur in mappen had bewaard en die allemaal nat zijn geworden. Schimmel zat er trouwens ook nog op... Niks meer mee te doen. 

Gelukkig heeft mijn broer nog iets van mijn ouders. Die waren best wel creatief. Mijn vader werkte de laatste 10 jaren van zijn werkzame leven op de kunstacademie  Middeloo in Amersfoort.  Gaaf eigenlijk wel op oudere leeftijd je gezapige baan opzeggen en iets heel anders gaan doen. Ik denk op z'n 55 ste? Misschien weet mijn zus dat nog...

In ieder geval is hier werk van mijn ouders, wat mijn broer opstuurde.

Het wandkleed, dat ik vorige week liet zien was van mijn moeder. Maar ze schilderde ook. Hier een schilderwerkje dat misschien wel een nieuw paspartoutje mag hebben, of misschien juist niet. Ze moet ergens aan de kust bij Bretagne geweest zijn:

En mijn vader was op zich meer van de letteren, maar tekende ook niet gek. Hier is een tekening, waarvoor hij (misschien) met een schildersezeltje aan het werk was bij het kleine kerkje in het vakantiedorpje op de berg. Hoewel... mijn broer heeft er een snoepje naast gelegd. Zo kun je zien wat een piepklein werkje het is. Daar heb je geen schildersezeltje bij nodig. Hooguit een bloknootje...

Dank je wel, broertje!

Fijn, dat het bewaard is gebleven. (En droog!)